Wyszukiwarka

Wyszukiwarka

Procedury postępowania w sytuacjach kryzysowych

Szkolne procedury postępowania

w przypadku występowania przejawów demoralizacji

i zachowań  zagrażających bezpieczeństwu uczniów

oraz udzielania pomocy psychologiczno - pedagogicznej i materialnej

 

 

Szkoła jest miejscem, w którym w różnej postaci i różnym stopniu ujawniają się niemal wszystkie nurtujące dzieci i młodzież problemy. Niejednokrotnie w szkole dochodzi do sytuacji bezpośrednio zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu (czasem nawet życiu) uczniów.

Dlatego na nauczycielach, wychowawcach, a także innych pracownikach szkoły spoczywa szczególny obowiązek reagowania na wszelkie niepokojące sygnały zachowania u uczniów.

  Właściwa, adekwatna do sytuacji reakcja wychowawcy, pedagoga, dyrektora oraz powiadomienie w razie potrzeby stosownych instytucji mogą w istotnym stopniu zwiększyć skuteczność oddziaływań.

Bardzo ważne jest umiejętne przeprowadzenie interwencji z zachowaniem wszelkich praw zarówno dzieci uczestniczących w zdarzeniu, jak i ich rodziców. W zależności od okoliczności zdarzeń, kategorii popełnionego czynu oraz wieku ucznia będącego sprawcą  - postępowanie wobec niego będzie różne.

         Celem przyjęcia szkolnych procedur postępowania nauczycieli w sytuacjach szeroko rozumianego zagrożenia bezpieczeństwa dzieci oraz udzielania im właściwej pomocy jest:

1. Usprawnienie i zwiększenie trafności oraz skuteczności oddziaływań szkoły;

2. Wypracowanie metod postępowania oraz współpracy z innymi instytucjami. działającymi na rzecz dzieci.

Do opracowania strategii działań wychowawczych i zapobiegawczych oraz interwencyjnych wobec dzieci i młodzieży zagrożonej uzależnieniem zobowiązuje szkołę § 10 Rozporządzenia MENiS z dnia 31.01.2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem

 

Procedura postępowania w przypadku ujawnienia na terenie szkoły ucznia:

a)     palącego papierosy,

b)     pijącego alkohol, zażywającego narkotyki bądź będącego pod ich wpływem,

c)     posiadającego narkotyk.

d)     krzywdzonego

e)     u którego podejrzewa się lub zgłasza myśli samobójcze.

f)       agresywnego

g)     uchylającego się od realizacjo obowiązku szkolnego

h)     sprawiającego trudności wychowawcze

i)        potrzebującego pomocy w zakresie pomocy materialnej

j)        procedura rozpoznawania środowiska ucznia

 

 Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 28 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich;

Ustawa z dnia 28 października 1982 r. o wychowaniu w  i przeciwdziałaniu alkoholizmowi;

Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii;

Rozporządzenie MENiS z dnia 31.01.2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem

Statut Szkoły Podstawowej nr 1 z Oddziałami Integracyjnymi im. Władysława w Przasnyszu.

a)  W przypadku, gdy nauczyciel (inny pracownik szkoły) zauważy, że uczeń pali papierosy

 

1. Przekazuje informację wychowawcy klasy lub pedagogowi szkolnemu.

2. Wychowawca (pedagog szkolny) wzywa do szkoły rodziców (prawnych opiekunów)       i przekazuje im informację o fakcie palenia papierosów przez ucznia.

3. Wychowawca (pedagog szkolny)  przeprowadza z uczniem  i jego rodzicami rozmowę. dotycząca przyczyn i konsekwencji palenia papierosów.

4. Efektem rozmowy powinno być zawarcie umowy naprawczej, w której uczeń zobowiązuje się do niepalenia papierosów, rodzice zaś do - do szczególnej kontroli          i zainteresowania  dzieckiem..

5. W przypadku ponownego palenia papierosów decyzją dyrektora szkoły, uczeń może być zawieszony w prawach ucznia (np. zakaz udziału w wycieczce, dyskotece)

6.  W przypadku powtarzającego się palenia papierosów przez ucznia, pedagog szkolny         w porozumieniu z  wychowawcą  podejmuje działania terapeutyczne wobec ucznia.

 

b) W przypadku uzyskania informacji, że uczeń używa alkoholu lub innych środków odurzających lub pod ich wpływem znajduje się na terenie szkoły nauczyciel (inny pracownik szkoły):

 

1.    Niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły, wychowawcę, pedagoga szkolnego..

2.  Wychowawca niezwłocznie informuje rodziców ucznia i jednocześnie wzywa ich do szkoły.

3. W razie stwierdzenia stanu upojenia bądź odurzenia, do czasu przybycia rodziców, wychowawca (nauczyciel) zapewnia uczniowi niezbędną opiekę medyczną.

4.  Dyrektor szkoły wzywa policję, jeżeli zachowanie ucznia daje powody do interwencji policji.

5. W przypadku niemożności przybycia rodziców wychowawca (nauczyciel) zapewnia uczniowi opiekę podczas pomocy medycznej lub interwencji policji.

6.  W wyznaczonym terminie wychowawca wraz z pedagogiem przeprowadza z uczniem i jego rodzicami rozmowę dotycząca zaistniałej sytuacji, zawiera umowę naprawy lub udzielenia pomocy psychologiczno - pedagogicznej, bądź innej specjalistycznej.

7. W sytuacji braku zainteresowania ze strony rodziców  współpracą ze szkołą na rzecz ich dziecka i brakiem poprawy ze strony ucznia, szkoła pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny.

 

c)  W przypadku, gdy nauczyciel ()wychowawca) podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie substancję przypominającą narkotyk, powinien podjąć następujące kroki:

 

  • 1. Nauczyciel w obecności innej osoby (wychowawca, pedagog, dyrektor, itp.) ma prawo żądać, aby uczeń przekazał mu tę substancję, pokazał zawartość torby szkolnej oraz kieszeni (we własnej odzieży), ewentualnie. innych przedmiotów budzących podejrzenie, co do ich związku zposzukiwaną substancją. Nauczyciel nie ma prawa samodzielnie wykonać czynności przeszukania odzieży ani teczki ucznia - jest to czynność zastrzeżona wyłącznie dla policji.
  • 2. W przypadku, gdy uczeń, mimo wezwania, odmawia przekazania nauczycielowi substancji ipokazania zawartości teczki, dyrektor szkoły wzywa policję, która przeszukuje odzież iprzedmioty należące do ucznia oraz zabezpiecza znalezioną substancję izabiera ją do ekspertyzy.
  • 3. Jeżeli uczeń wyda substancję dobrowolnie, nauczyciel, po odpowiednim zabezpieczeniu, zobowiązany jest bezzwłocznie przekazać ją do jednostki policji. Wcześniej próbuje ustalić, wjaki sposób iod kogo, uczeń nabył substancję. Całe zdarzenie nauczyciel dokumentuje notatkę zustaleń wraz ze swoimi spostrzeżeniami.
  • 4. O swoich spostrzeżeniach powiadamia dyrektora szkoły, pedagoga oraz rodziców/opiekunów ucznia.

 

 d) Procedura postępowania w przypadku dziecka krzywdzonego

Podstawa prawna:

Rozporządzenie MENiS z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach            (Dz. U. 2003 nr poz. 114)

 

1.  W przypadku ujawnienia sytuacji, w której skrzywdzone jest dziecko, nauczyciel lub inny pracownik szkoły zobowiązany jest o zgłoszenia tego faktu wychowawcy lub pedagogowi szkolnemu. tego faktu pedagogowi

2.  Wychowawca (pedagog szkolny) przeprowadza z osobą powiadamiającą wywiad w celu ustalenia jak największej ilości faktów .

3. Wychowawca wraz z pedagogiem szkolnym przeprowadzają z uczniem skrzywdzonym rozmowę, udzielając mu doraźnego wsparcia

4. W przypadku fizycznego skrzywdzenia, uczeń odprowadzony jest przez wychowawcę do pielęgniarki szkolnej, która ocenia stan zdrowotny dziecka, udziela pierwszej pomocy  i w uzasadnionych przypadkach telefonicznie powiadamia rodziców  o konieczności zgłoszenia się do szkoły po dziecko.

5. Do szkoły zostają zaproszeni rodzice dziecka krzywdzonego. Pedagog szkolny wraz z wychowawcą powiadamiają ich o podjętych przez szkołę działaniach  interwencyjnych. W celu kontynuacji udzielania wsparcia dziecku krzywdzonemu,  zostaje zaproponowana pomoc psychologa poza szkołą, a w szkole indywidualna pomoc o charakterze terapeutycznym, prowadzona przez pedagoga szkolnego.

6. W przypadku podejrzenia o krzywdzenie dziecka przez osoby dorosłe (rodzice), po wstępnym rozpoznaniu sprawy, pedagog we współpracy  z dyrektorem kieruje sprawę do sądu rodzinnego.

7.  Pedagog szkolny wraz z wychowawcą  ucznia krzywdzącego przeprowadzają z nim rozmowę wychowawczą

8. Wobec ucznia krzywdzącego zastosowana zostaje „Procedura postępowania nauczyciela         w przypadku agresywnego zachowania ucznia"

 

 

e) Procedura postępowania z uczniem, u którego podejrzewa się lub który zgłasza myśli samobójcze.

 

Podstawa prawna:

 

Rozporządzenie MEN z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie zasad udzielania  i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

 

 

  1. Przekazanie informacji wychowawcy klasy, pedagogowi lub psychologowi szkolnemu.
  2. Niezwłoczne poinformowanie rodziców ucznia oraz wezwanie ich do szkoły.
  3. W przypadku niemożności przybycia rodziców zapewnienie uczniowi opieki do momentu przybycia osoby odpowiedzialnej za dziecko.
  4. Rozmowa psychologa lub pedagoga z uczniem celem stwierdzenia jego stanu psychicznego, próby dotarcia do problemu i udzieleniu mu doraźnego wsparcia.
  5. Wystąpienie do rodziców z propozycją badań w poradni psychologiczno - pedagogicznej lub innej poradni specjalistycznej.

W celu udzielenia uczniowi wsparcia i pomocy, zaproponowanie rodzicom pomocy psychologa lub pedagoga szkolnego

 

 

f) Procedura postępowania nauczyciela w przypadku agresywnego zachowania ucznia

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 28 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich;

Rozporządzenie MENIS z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach                     ( Dz. U. 2003 nr poz. 114)

 

1. Nauczyciel, w sytuacji agresywnego zachowania ucznia, zobowiązany jest do natychmiastowej, doraźnej interwencji, polegającej na rozdzieleniu uczestników zdarzenia i przeprowadzeniu rozmowy mającej na celu ustalenie przyczyn i okoliczności zdarzenia

2. Przekazuje informację wychowawcy ucznia zachowującego się agresywnie.

3. Wychowawca przeprowadza rozmowę z uczniem, uświadamiając mu nieodpowiednie (niebezpieczne) zachowanie, a następnie zawiera z nim umowę dotyczącą poprawy zachowania oraz dalszych konsekwencji w przypadku braku poprawy.

4. Wychowawca przekazuje informację rodzicom ucznia o jego agresywnym zachowaniu,   zwracając uwagę na przeprowadzenie przez rodziców rozmowy z dzieckiem, na temat przestrzegania praw człowieka, budowania pozytywnych relacji międzyludzkich.

5. W uzasadnionych przypadkach (zachowanie szczególnie groźne lub niepokojące), wychowawca wzywa rodzica (prawnego opiekuna) do szkoły w celu poinformowania           o zajściu oraz: zdobycia wiedzy na temat rozwoju społeczno-emocjonalnego ucznia.

Wychowawca we współpracy z pedagogiem analizuje przyczyny zaburzonego zachowania ucznia, pomagając rodzicom w  doborze metod wychowawczych.

6.   W przypadku utrzymywania się  nieprawidłowych relacji ucznia z rówieśnikami  (pobicia, zaczepianie itp.), wychowawca w porozumieniu z rodzicami dziecka kieruje je na badania psychologiczne, w celu otrzymania dalszych wskazówek dotyczących. prowadzenia ucznia oraz zastosowania odpowiedniej formy terapii.

7. W sytuacji, kiedy uczeń w dalszym ciągu stwarza zagrożenie dla innych uczniów, pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem szkoły i wychowawcą ucznia kieruje wniosek do sądu rejonowego (wydział rodzinny i nieletnich) o zastosowanie środka wychowawczego zapobiegającego demoralizacji ucznia.

 

 

g) Procedura postępowania wobec ucznia uchylającego się od realizowania obowiązku szkolnego

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty. Dz. U. z 1996r.  Nr 67, poz.329,Nr 106, poz.496, z 1997r. Nr 28, poz.153, Nr 141, poz. 943, z 1998r. Nr 117, poz. 759, Nr 162, poz. 1126, z 2000r. Nr 12, poz.136, Nr 19, poz.239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz.1268, Nr 122, poz.1320, z 2001r. Nr 111, poz.1194, Nr 144, poz.1615, z 2002 r. Nr 41, poz.362, Nr 113, poz. 984.

 1.   Nauczyciel odnotowuje każdą nieobecność ucznia na prowadzonych zajęciach lekcyjnych.

2.   Rodzice mają obowiązek usprawiedliwić nieobecności dziecka w terminie ustalonym przez wychowawcę.

3.   Jeżeli nieobecności nie zostaną usprawiedliwione w wyznaczonym terminie, wychowawca powiadamia o nieobecnościach rodziców (prawnych opiekunów) ucznia.

4.   Informacja może być przekazana telefonicznie, listownie. Rodzice mogą też być poproszeni o zgłoszenie się  do szkoły w celu wyjaśnienia nieobecności dziecka.

5.   W przypadku braku współpracy rodzica (opiekuna) z wychowawcą - rodzic nie uczestniczy w zebraniach, konsultacjach, nie wyraża chęci na spotkania indywidualne, oraz w przypadku dalszego uchylania się ucznia od obowiązku szkolnego, wychowawca zgłasza  fakt pedagogowi szkolnemu.

6.   Pedagog sprawdza przyczyny nieobecności ucznia poprzez rozmowę z uczniem lub rodzicami ucznia na terenie szkoły albo wywiad w domu rodzinnym ucznia

7.   Wychowawca, pedagog szkolny oraz rodzice ucznia podejmują wspólne działania zaradcze w celu regularnego realizowania obowiązku szkolnego przez danego ucznia.

8.   W sytuacji, gdy uczeń w dalszym ciągu nie realizuje obowiązku szkolnego, pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem i wychowawcą ucznia pisemnie informuje sąd rejonowy (wydział rodzinny i nieletnich) o uchylaniu się ucznia od obowiązku szkolnego.

9.  Sąd rejonowy stosuje odpowiedni środek wychowawczy zapobiegając w ten sposób demoralizacji ucznia.

h) Procedura postępowania nauczyciela z uczniem sprawiającym trudności wychowawcze

Podstawa prawna:

Art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991r.  z późniejszymi zmianami,

Rozporządzenie MENIS z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach                  ( Dz. U. 2003 nr poz. 114)

 

1.   Wychowawca ma obowiązek przeprowadzenia diagnozy sytuacji szkolnej i rodzinnej uczniów na początku roku szkolnego.

2.   Wychowawca, po rozpoznaniu  potrzeb ucznia, informuje rodziców o istniejących trudnościach  i zapoznaje ich ze swoim planem działań, jednocześnie zobowiązując do rzetelnej współpracy.

3. Wychowawca podejmuje działania zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązania problemów ucznia związanych z funkcjonowaniem ucznia w szkole..

4.   W przypadku utrzymujących się trudności wychowawczych z uczniem nauczyciel inicjuje współpracę z pedagogiem, celem uzyskania pomocy  i wsparcia w przezwyciężaniu problemów wychowawczych. . 

5.   W razie potrzeby wychowawca (pedagog) występuje do rodziców z propozycją badań          w poradni psychologiczno - pedagogicznej, rzetelnie informując ich  o znaczeniu opinii      psychopedagogicznej w dalszej edukacji dziecka.

6.   W przypadku braku zgody rodziców na przeprowadzenie badań w poradni, a dotyczącego ucznia zagrażającego bezpieczeństwu innych, nauczyciel postępuje zgodnie z procedurą dotyczącą postępowania z uczniem agresywnym.

7 . Na najbliższym posiedzeniu Rady Pedagogicznej nauczyciel szczegółowo zapoznaje grono nauczycielskie z zaistniałym problemem, przedstawia dotychczasowe oraz planowane działania.

 

i) Procedura rozpoznawania potrzeb uczniów w zakresie pomocy materialnej

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Z 1996 r. Nr 67)

1.   Wychowawca oraz pedagog szkolny uzyskują informacje o sytuacji materialnej rodziny ucznia pod kątem udzielenia pomocy poprzez:

      -  indywidualną rozmowę z  rodzicami,

      -  indywidualną rozmowę z  uczniem,

      -  wywiady środowiskowe.

2.   Dodatkowe informacje uzyskuje się z dobrowolnie wypełnionego przez rodziców kwestionariusza dotyczącego sytuacji materialnej rodziny oraz oczekiwanej formy pomocy.

3.   W przypadku zgłoszenia przez rodziców ucznia pogorszenia się warunków materialnych rodziny wychowawca klasy, pracownicy świetlicy, pedagog szkolny informują się wzajemnie o zaistniałej sytuacji.

4.    Każdy wniosek o przyznanie obiadów finansowanych przez ośrodki pomocy społecznej (OPS) oraz innej formy pomocy materialnej, pedagog szkolny lub  kierownik świetlicy zgłasza pracownikowi OPS, który przeprowadza w danej rodzinie wywiad środowiskowy.

5.    Współpraca z OPS ma charakter dwukierunkowy, informacje przekazywane są w obie strony.

 

 

j) Procedura rozpoznawania środowiska ucznia

 

Podstawa prawna:

 

Rozporządzenie MEN z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie zasad udzielania  i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach

 

1.   Komunikowanie się jest podstawową cechą systemu rozpoznawania środowiska uczniów.

2.  Wymiana informacji na temat poszczególnych uczniów zachodzi między współdziałającymi osobami zatrudnionymi w szkole: dyrektorem  szkoły, wychowawcami, pedagogiem szkolnym, nauczycielami, wychowawcami świetlicy, pracownikami biblioteki, pielęgniarką szkolną.

3.    Na wniosek pedagoga szkolnego informację uzupełniają osoby zatrudnione poza szkołą, tj.: pracownicy ośrodka pomocy społecznej, komendy powiatowej policji, poradni psychologiczno-pedagogicznej, sądu (kuratorzy sądowi).

4.   Na podstawie wypełnianej przez wychowawcę kart „Informacja o klasie" pedagog szkolny sporządza wykaz uczniów:

  • zagrożonych demoralizacją,
  • trudnych wychowawczo,
  • wymagających pomocy materialnej

5.   W przypadku nagłego wystąpienia problemów ucznia (niespełnienie wymagań szkoły), zmiana zachowania, wagary, agresja, nieposłuszeństwo, używanie środków psychoaktywnych, itp.) pedagog szkolny razem z wychowawcą lub po konsultacji z nim  przeprowadza wywiad środowiskowy ustalając warunki socjalno-bytowe, relacje między dzieckiem  a rodzicami  i rodzeństwem, system kar i nagród, czas wolny dziecka itp.

6.   Wizyta domowa może służyć rozpoznaniu sytuacji domowej ucznia oraz przybierać charakter poradnictwa wychowawczego lub interwencyjnego.

7.   W sytuacjach wyjątkowych pedagog szkolny może korzystać  z pomocy funkcjonariusza KPP, pracownika socjalnego oraz kuratora sądowego.

8. W uzasadnionych przypadkach pedagog szkolny wnioskuje  o kierowanie spraw uczniów       z rodzin zaniedbanych środowiskowo do Sądu Rejonowego - Wydział Rodzinny                    i Nieletnich.

 

 

Przyjęto uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 31.01.2008


Przejdź do góry